Herfst. Een gedicht van Vincenzo Cardarelli

Herfst

Herfst. We hoorden je al
in de augustuswind,
in de slaande en druilende
septemberregens,
en een rilling liep over het land
dat nu, kaal en triest,
een mager zonnetje verwelkomt.
Korter en minder wordt,
in deze herfst die voortschreidt
met een onzegbare traagheid,
de beste tijd van ons leven
die ons langdurig vaarwel zegt.

 

Berlijnse herfstbladeren 2018 © Maria Korporal.

Het gedicht – hier voorgesteld in mijn vertaling – werd voor het eerst in 1931 gepubliceerd in een tijdschrift en drie jaar later in de bundel Giorni in piena. Na de tweede wereldoorlog is het in diverse bundels herdukt. De Italiaanse tekst vindt u hier: Autunno

In zijn bloemlezing Italiaanse poëzie heeft Frans van Doorn twee gedichten opgenomen:  Wat voorbij is en Febuari. Het zijn mogelijk de enige in het Nederlands vertaalde gedichten van de Rome gestorven (1959), maar in Tarquinia geboren (1887) schrijver en wiens naam Nazareno Caldarelli was.

Noot
Frans van Dooren, Gepolijst Albast. Acht eeuwen Italiaanse poëzie, Baarn: Ambo, 1994, 334-335.
Een kort en zakelijk lemma (Italiaans) over Cardarelli vindt u in de encyclopedie Treccani.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Poëzie: Italië 20e eeuw en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Plaats hier uw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s